بازگشت به قرآن بدون عترت، می‌تواند گمراه کننده باشد

به گزارش خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران ، «گرهمایی مروّجان و فعالان نهج‌البلاغه» امروز با حضور حجت‌الاسلام محمدتقی رهبر مدیر موسسه نهج‌البلاغه، حجت‌الاسلام سیدمصطفی میرلوحی عضو هیئت امنای دانشگاه امام صادق(ع)، آیت‌الله دین‌پرور رئیس بنیاد بین‌المللی نهج‌البلاغه و حجت‌الاسلام حبیب‌رضا ارزانی مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس ستاد کانون‌های فرهنگی هنری مساجد کشور در سالن مرحوم آیت‌الله مهدوی کنی دانشگاه امام صادق (ع) برگزار شد.

حجت‌الاسلام میرلوحی در این مراسم طی سخنانی با اشاره به تعبیر «لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ» گفت: خداوند متعال این تعبیر را دو مرتبه در قرآن کریم بکار برده است و این یعنی قرآن کریم نیاز به تبیین دارد.

وی افزود: قرآن به تنهایی بر خلاف منطق «حَسبُنا کتاب‌الله» کافی نیست، به عبارت دیگر، قرآن بدون مفسر و مبیّن حتی گاهی ممکن است بجای اینکه نقش هادی را ایفا کند، گمراه کننده نیز باشد.

حجت‌الاسلام میرلوحی خاطرنشان کرد: در دهه ۴۰ یا ۵۰ موج بازگشت به قرآن توسط برخی شکل گرفت و اصلاً می‌گفتند قرآن بدون عترت، که نتیجه‌اش همین گروهک‌های خبیس و تروریسمِ منحرف شد.

عضو هیئت امنای دانشگاه امام صادق(ع) افزود: اتفاقاً تمام این گروه‌ها و سازمان‌های منحرفی که در این دهه‌ها بزرگ‌ترین ضربات را به اسلام و انقلاب زدند، شعارشان همین بازگشت به قرآن البته بدون اهل بیت (ع) است.

وی با تأکید بر اینکه قرآن بدون ولیّ نه تنها مفید نیست، بلکه مضر هم هست، اظهار کرد: بر اساس حدیث ثقلین، پیامبر اکرم (ص) قرآن و عترت را به عنوان دو امانت نزد ما به یادگار گذاشت که اگر به هر دو متمسک شویم، بهره‌ها خواهیم برد که این قطعاً حکمتی دارد.

به گفته حجت‌الاسلام میرلوحی، ضرر دور شدن از اهل بیت(ع) در تفسیر قرآن، به مراتب بیشتر از دور شدن از کل قرآن کریم است. اینجاست که اهمیت این فرمایش الهی «لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ» مشخص می‌شود.

وی یادآور شد: مفسر قرآن کریم رسول خدا (ص) و بعد از ایشان امیرالمومنین(ع) و فرزندان مطهر ایشان هستند. در اینجا نقش احادیث و فرمایشان ائمه (ع) و معارف عترت نمایان می‌شود که از جمله مصادیق بارز و مهم آن، فرمایشات امیرالمومنین (ع) در «نهج‌البلاغه» است.

عضو هیئت امنای دانشگاه امام صادق(ع) گفت: برخی بزرگان اهل سنت بیش از ۵۰ بار و حتی بیشتر نهج‌البلاغه را خوانده و اذعان کردند که مطالعه این کتاب باعث نمی‌شود آنان دست از این کتاب بر دارند. حال به این نکته توجه کنیم که ما به عنوان شیعیان آن حضرت، چقدر به نهج‌البلاغه توجه کرده‌ایم؟

انتهای پیام/



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *